Sumrin nýtast vel til þess að ganga eða hlaupa úti við og ekki er verra ef hægt er að hlaupa í þágu samfélags -og mannúðarverkefna. Margar konur tóku þátt í kvennahlaupinu nú fyrr í sumar og þann 22.ágúst er hlaupið maraþon Íslandsbanka þar sem er hægt að hlaupa til styrktar ýmsum málefnum.

Við heyrum í nokkrum konum sem ætla að hlaupa til góðs og fáum nokkur óbrigðul ráð frá þeim handa þeim sem eru að hefja útihlaup og langar til að verða öflugar.

Eva Hrönn Steindórsdóttir

Verkefnastjóri hjá UNIFEM á Íslandi

1. Hvaða mannúðarverkefni ætlar þú að leggja lið og hvers vegna?

Ég hleyp fyrir UNIFEM, kvennasjóð Sameinuðu þjóðanna í þágu kvenna. Eitt af markmiðum UNIFEM er að stuðla að því að mannréttindi kvenna séu virt og að öll mismunun gegn gegn konum sé afnumin. Í því felst m.a. að vinna gegn hvers kyns ofbeldi gegn konum. Það er óhugnaleg staðreynd að 1 af hverjum 3 konum í heiminum verður fyrir ofbeldi á lífsleiðinni AÐEINS vegna þess að hún er kona.

2. Hvað ætlarðu að hlaupa langa vegalengd? Og hvernig undirbýrðu þig?

Ég ætla að hlaupa 10 km og markmiðið er að klára þá á 45 mínútum. Undirbúningurinn felst í að hlaupa um 40 km samanlagt yfir vikuna og ég skipti þessu upp. Einn daginn tek ég t.d. bara brekkur, annan dag tek ég 400-500 metra spretti og hleyp rólega á milli og svo tek ég alltaf einu sinni í viku eitt langt hlaup. Þá er ég að hlaupa 15 km en ekki á miklum hraða. Svo er gott aðtaka með þessu annars konar þolæfingar eins og á skíðavél eða þrekstiga. Mataræði skiptir líka miklu máli og ég einblíni á að borða flókin kolvetni til svona tvö á daginn og eftir það fer ég að hlaða í mig prótíni. Svo er auðvitað mikilvægt að drekka nóg af vatni.

3. Hvers vegna finnst þér gott að stunda útihlaup? Var erfitt að byrja?

Fyrir u.þ.b. einu og hálfi ári var ég komin með nóg af hreyfingarleysi en tímdi samt ekki að kaupa mér kort í ræktina. Ég snaraði mér því í gamlan joggingalla og strigaskó og fór út að hlaupa. Ég man að ég hljóp 3km og var ekkert smá stolt af mér. Þetta var oft og tíðum erfitt en samt gaman að finna líkamann smátt og smátt geta meira og meira. Í dag skil ég ekki afhverju ég var ekki byrjuð á þessu fyrir löngu. Ég verð að viðurkenna að mér finnst alltaf fyrstu 2-3 km pínku erfiðir en eftir þá er eins og að ég hrökkvi í hlaupagírinn og það jafnast ekkert á við þá tilfinningu að vera úti og þá skiptir ekki máli hvort það er rok og rigning eða sól og blíða. Sérhvert veðurfar hefur sinn sjarma ef svo má að orði komast.

4. Einhver góð ráð til byrjenda?

Byrja rólega. Hlaupa og labba inn á milli og auka svo smátt og smátt hlaupavegalengdina. Ég fylgdi ekki þessu ráði á sínum tíma og endaði með beinhimnubólgu og þurfti að taka mér hlé í 6 vikur á meðan ég var að jafna mig.

Eva Baldursdóttir

Lögfræðingur og varaformaður Íþrótta- og tómstundaráðs Reykjavíkurborgar

1. Hvaða vegalengd ætlarðu að hlaupa og fyrir hverja?

Ég ætla að hlaupa hálfmaraþon, 21 km til styrktar Geðhjálpar. Þau samtök gegna mjög mikilvægu hlutverki til stuðnings við þá sem eiga við geðraskanir að stríða og aðstandendum þeirra. Að hlaupa til að leggja svo góðu málefni lið drífur mig talsvert áfram.

2. Ferðu eftir æfingaáætlun til að ná settu marki?

Ég er ekki með stífa æfingaráætlun en fer út að hlaupa um 3-4 sinnum í viku. Ég hef reynt að fara langa vegalengd frá 12-16 km einu sinni. Svo er ég að lyfta aðeins með til að styrkja og taka spretti á hlaupabretti til að byggja upp þol. Það er ekki gott fyrir mig að æfa t.d. á hverju degi – þá ofgeri ég líkamanum og verð of þreytt.

3. Áttu góð ráð handa byrjendum?

Besta ráð sem ég get gefið er mikilvægi hugarfarsins og að trúa á sjálfa sig. Fólk heldur oft að það geti ekki útihlaup. Það viðhorf er fyrsta hindrunin en mottóið mitt er að við getum allt ef viljinn er fyrir hendi. Hugarfarið er í raun mikilvægast í hlaupum sem og öðru! Fyrst þegar ég byrjaði gat ég aðeins farið stuttar vegalengdir en hlaupaþolið byggðist mjög fljótt upp. Mitt ráð er því að gefast ekki upp strax en að vera þolinmóð, það er þess virði þar sem vellíðan í líkamanum og ávinningurinn sem vinnst af því að ná markmiði sínu dag eftir dag í langhlaupinu er svo dásamlegt og raunar engu líkt. Mataræði skipti líka máli, en mikilvægt er að borða nóg af hollum kolvetnum þegar æft er fyrir langhlaup og drekka nóg af vatni.

Sólrún María Reginsdóttir

Starfsmaður í fjármáladeild Maritech

1. Hvaða mannúðarverkefni ætlar þú að leggja lið og hvers vegna? Hvað ætlar þú að hlaupa langt?

Ég ætla að leggja Reykjadal lið. Þar er unnið frábært starf fyrir börn, ungmenni og fjölskyldur þeirra. Það væri mjög slæmt ef þetta starf verður lagt niður. Í ár ætla ég að hlaupa 10 km. Svo er bara að sjá hvort að ég muni ná settu marki hvað tímann varðar.

2. Ferðu eftir æfingaáætlun til að ná settu marki?

Ég hleyp þrisvar sinnum til sex sinnum í viku og skipulegg mig aðallega frá viku til viku. Er alltaf með markmiðið að leiðarljósi og velferð líkama míns í fyrirrúmi. Þannig ákveð ég hvaða vegalengdir ég „þarf“ að hlaupa í hverri viku en geri það í takt við dagsformið. Ef ég er þreytt eftir erfiðan vinnudag þá tek ég frekar styttri hlaup og þegar ég er þeim mun hressari þá á ég það til að lengja hlaup, jafnvel í þrígang. Ég miða öll mín hlaup út frá því að auka þol og úthald, skipti þeim í stutt og lengri hlaup og er ávallt í kappi við klukkuna. Ég hef mikið verið að prófa ýmsar íþróttir og reyni þannig að viðhalda áhuganum á hreyfingu. Ef gleðin er fyrir hendi áorkar maður svo miklu meira.
Mataræðið skiptir öllu máli. Ég reyni að passa uppá að borða alltaf nóg af próteini, kolvetnum, fitu og olíum auk þess að drekka mikið vatn yfir daginn.

3. Áttu góð ráð handa byrjendum?

Byrja hægt og finna hvernig líkaminn býður manni upp á öflugri hreyfingu. Mér finnst skipta öllu máli að ofgera ekki líkamanum og að „sigra“ hvert hlaup. Það geri ég fyrir sjálfa mig – svo að ég upplifi mig sem góðan hlaupara. Ég hleyp einungis þau hlaup sem ég veit að munu gera mig ánægða að þeim loknum, að mér finnist ég hafa staðið mig vel. Með tímanum vindur þetta upp á sig og líkamlegt þol og árangur eykst í kjölfarið.

(Titilmyndin að ofan er af Sólrúnu Reginsdóttur og Rögnu Sveinsdóttur)