Norrænar myndir hafa löngum verið kvikmyndaframleiðendum og leikstjórum innblástur í risabransanum hið vestra og suður í Evrópu en hér á landi virðist áhuginn dræmur að minnsta kosti skipa bandarískar Hollywoodmyndir mestan sess í kvikmyndahúsum.
Að vísu falla aðsóknarmet iðulega þegar íslenskur fáni er dreginn að húni í kvikmyndahúsum hérlendis.
Það er erfitt að geta sér til um ástæður þess að norrænar kvikmyndir eiga ekki upp á pallborðið hjá okkur Íslendingum. Fordómar okkar eru að þær séu dimmar og drungalegar, drepleiðinlegar, kaldhæðnar og langdregnar raunsæissögur um álappalega föla norræna þunglyndisjúklinga sem fást við blóðskömm, hungur, og endalausa fátækt. (Skyldu fordómarnir koma úr eigin menningu?)
Hér á eftir fer listi sem ætti að hvetja alla til frekari eftirtektar og áhuga á norrænum kvikmyndum.
Together
Mynd hins sænska leikstjóra Lukas Moodysson’s um “raunveruleika” sænska hippa er óborganlega fyndin. Eftir þeirri kvikmynd var fært á svið leikritið Kommúnan í Borgarleikhúsinu við miklar vinsældir.
Just Another Love Story
Er ástarsaga með spennuívafi eftir Ole Bornedal, sænskan leikstjóra. Myrk og rómantísk.
Troubled Water
Troubled Water – leikstjóri: Erik Poppe. Segir sögu af falli og endurlausn. Í þeirri mynd er vert að taka eftir leikkonunni Trine Dyrholm sem er í meira lagi töff.
The Seventh Seal
Mörgum þykir Sjöunda innsiglið vera besta mynd Ingmars Bergman. Hún er frá árinu 1957 og segir af miðaldariddara (Max Von Sydow) sem teflir við sjálfan Dauðann. Sunnudagsklassík.
Lights in the Dusk
Mynd Aki Kaurismäki, Lights in the Dusk, markaði sögulok þríleiks sem hófst á myndinni Drifting Clouds og The Man Without a Past. Þær myndir eiga allar heima á þessum topplista.
Breaking the Waves
Ótrúleg mynd. Emily Watson markaði feril sinn í þessarri mynd og uppskar Óskarsverðlaun fyrir. Lars Von Trier toppaði sig í þessarri mynd. Tárakirtlarnir tæmast.
Festen
Þolir þú ekki fjölskyldu þína? Þá skaltu horfa á þessa mynd og verða á eftir breytt og bætt manneskja eilíflega þakklátt fyrir genapollinn þinn.
Thomas Vinterberg heitir leikstjórinn og er þetta fyrsta myndin sem ég veit til að sé gerð í svokölluðum dogmastíl.
Dancer in the Dark
Björk og Lars Von Trier á flippi.
Dogville
Nicole Kidman vann vestfjarðavíkinginn í þessarri mynd um græðgi og fallvaltleika. Næstum því. En hún var frábær í þessarri mynd og Lars Von Trier hélt sig á fagmottunni.
Italian for Beginners
Þessa mynd flykktust reyndar Íslendingar á. Ekki að ósekju. Fögur mynd með mögnuðum melódíum og göldrum í kvikmyndatöku.
Kitchen Stories
Eftir Bent Hamer, danskan leikstjóra. Bent fékk innblástur að handriti þessarrar myndar úr rannsóknum um daglegt líf sænskra húsmæðra. Myndin er hins vegar gamanmynd um piparsveina og líf þeirra sem undir smásjá vísindamanna sem greina hegðun þeirra og atferli.
Lilya 4-ever
Myndin um Lilyu er ein áhrifamesta mynd sem gerð hefur verið á Norðurlöndum. Lukas Moodyson gerir mynd sem dregur huluna af dökkum hliðum samfélagsins í dag og ömurlegri neyð ungra sem eru neyddar í vændi.
My life as a dog
Lasse Hallström hefur ekki fundið sig í Hollywood síðan hann sló hreinan og fagran tón í klassíkinni My Life as a dog sem fjallar um viðkvæman ungan dreng sem líkir sér gjarnan við geimhundinn Laika.
Let the right one in
Vampírur og vinátta. Unglingar og ást. Með ólíkindum fögur mynd um dauða, vináttu og einsemd. Myndin er að auki mikið augnakonfekt fyrir þá sem dást að kvikmyndatöku.



March 26th, 2010 → 12:29 pm @ kristjana
0